Ik schreef het in verschillende delen.
Het begon zo onschuldig. Hij maakte een grapje over Bokito die hij aan de ketting moest houden, omdat die blijkbaar wild werd als hij naar haar keek. Waar zij weer op reageerde met een lach en voor ze het wist waren ze intens met elkaar aan het mailen. Over van alles en nog wat, maar eigenlijk wist ze al vanaf het allereerste moment dat er iets bijzonders gebeurde. Ze had geen idee wie er aan de andere kant van het scherm zat. Maar ze werd hopeloos verliefd. Elke dag keek ze er naar uit om hem weer te lezen. Hij was zelf heel voorzichtig. Ze wist wel het een en ander over hem, maar niet echt veel. Ze kreeg geen foto te zien, geen persoonlijke details. Maar dat ze langzaamaan verliefd aan het worden waren, dat was overduidelijk. En ze gingen steeds een stapje verder.
Op een dag belden ze elkaar, zijn stem maakte haar zwak in de knieën, haar hart ging wild te keer. Ze was verliefd op ‘The man without a face.’ En hij bleef mysterieus.
De gevoelens die ze voor elkaar koesterden waren behoorlijk intens. Nooit eerder was ze zo verschrikkelijk verliefd geweest. Nooit eerder had ze zo naar een man verlangd. Ze wilde hem ontmoeten en beloofde dat ze elkaar niet zouden zoenen. Alleen maar elkaar ontmoeten. Zij was namelijk getrouwd en hij had een vriendin. Hoewel zij thuis haar man al wel had verteld over haar verwarrende gevoelens voor die ander, had hij nog niks verteld aan zijn vriendin. Ook hij wist niet zo goed wat hem overkwam. Hij hield toch van zijn vriendin? Hoe kon hij nou zo verlangen naar een andere vrouw? Zijn gevoelens beangstigde hem.
En toen kwam daar die eerste ontmoeting. De eerste van velen. Ze wist absoluut niet wat ze ervan kon verwachten. Ergens in een mooi e strandtent hadden ze afgesproken. Zenuwachtig wachtte ze af wie er uiteindelijk op haar zou afkomen. Plotseling ging de deur open en daar stond hij. Lang, mooi, bijna statig. Hij had blond haar en prachtige mooie grote blauwe ogen. Hij kwam naast haar zitten en ze voelde haar hele lichaam reageren. Eindelijk zag ze het gezicht van de man die haar hart had gestolen. Ze spraken met elkaar en alles voelde zo goed. Hij kon zijn ogen nauwelijks van haar afhouden en soms raakte hij haar aan. Heel subtiel. Zachtjes streelden hij haar hand, vingertoppen langs haar wang. Ze wilden hem zo graag zoenen, maar ze deed het niet.
Wat moesten ze toch met al die gevoelens? Hoe moesten ze zichzelf beheersen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten