vrijdag 8 juli 2011

Mijn conclusie....

Nee, het is niet makkelijk. Een mono-poly relatie. Soms denken de mono-partners dat ze door regels op te stellen, de gevoelens kunnen laten verdwijnen.


Maar niemand heeft gevraagd om verliefd te worden. Niemand was op zoek. Gevoelens van liefde, lust en verlangen zijn niet slecht. Je zou ze moeten koesteren, Mijn hart is groot genoeg voor meerdere liefdesrelaties. Mijn 'open mind' en mijn hart zijn groot genoeg om mijn geliefde(s) ook hun ruimte en gelegenheid te geven om anderen lief te hebben. Nu weet ik dat het mag en kan. Het bestaat.....
De maatschappij dwingt ons tot monogamie, terwijl de verleidingen constant en overal om ons heen naar ons loeren. Heel lang heb ik gedacht,d at ik werkelijk ziek was in mijn hoofd. Ik  voelde voor meerdere mensen gevoelens die door de maatschappij als fout werden gezien.  Ik begon met liegen, bedriegen en vreemdgaan. Dat is niet prettig. Want ik wil er niet over liegen. Dus vertelde ik mijn man eerlijk over mijn gevoelens. Dat ik soms gewoon verlang naar sex met anderen, maar dat ik soms ook gewoon verliefde gevoelens krijg voor anderen. Hij keek me aan en zei niks. Hij kan dat maar niet begrijpen. Hoezo verliefd worden op een ander?
Dus gooit hij alles op mijn incestverleden. Ik zou mannen willen wreken. Ik zou  mannen alleen maar willen verleiden. Hij is zo monogaam als maar kan. Hij ziet maar een vrouw, leeft voor een vrouw, houdt van een vrouw. Hij heeft het geprobeerd, maar hij kan het niet. Hij wil me niet delen, hij wil me niet kwijt. Hij houdt van me…… Communiceren is de oplossing voor alle problemen in een relatie. Maar mijn man wil eigenlijk niet praten. Eigenlijk wil hij gewoon dat zijn vrouw niet verliefd wordt op andere mannen. Hij wil dat al die andere mannen uit de buurt blijven en zijn vrouw met rust laten. Hij haat me soms, intens. En hij heeft heel veel pijn en verdriet.
En toch, wil ik het niet opgeven. Polyamorie hoort bij mij en ik wil het nooit meer loslaten. Toen ik me geen raad wist met mijn gevoelens, vertelde een Sociaal psychiatrische verpleger, tevens vriend en collega mij over Polyamorie. Ik kreeg de website van Ageeth en ik moest het maar eens rondkijken. Het voelde meteen als soort warm deken die over me heen kwam. Zoveel herkenning. Onmiddellijk ben ik mij gaan verdiepen in de wereld van polyamorie.
Ik voelde me er goed bij, ik had eindelijk een woord gevonden voor dat gevoel wat ik al zo lang bij me droeg. Mijn ooit zulke jaloerse en onzekere gevoelens verdwenen als sneeuw voor de zon. En niet zo heel snel daarna kreeg ik mijn allereerste poly-liefje.  En met een polyamoreus leven doelde ik niet op de sexuele vrijheid waar ik ook behoefte aan had. Nee, dat is weer geheel iets anders. Voor mij. Ik heb het onver intens liefhebben. En dus meer dan een geliefde hebben. Het kan, het bestaat, ik heb het gevoeld. Ik heb het meegemaakt en ik zou nooit meer anders willen.
Ik ben meerdere malen verliefd geweest op andere mannen, in de inmiddels alweer tien jaar dat mijn man en ik bij elkaar zijn. Soms zou ik wel eens gewoon alle vrijheid willen, om te gaan en staan  waar ik maar wil. Om te doen wat ik wil, met wie ik wil. Maar dan wel open en eerlijk, zodat een ieder weet waar ze staan.
Mijn man zal waarschijnlijk nooit leren om te gaan met mijn polyamorie. Het lezen van boeken over polyamorie wilde hij niet en de vele gesprekken die we hebben gehad maken het voor mij wel duidelijk. Soms verzwijg ik nog steeds dingen voor hem. Ik wil hem niet nog meer pijn doen. Maar als je niet meer met elkaar praat gaat het heel erg fout.

'Ik ben poly dat zal ik altijd zijn, ben ik waarschijnlijk altijd al geweest...'

Geen opmerkingen:

Een reactie posten